Toen ik de route voor onze slow roadtrip Zuidoost-Europa ging uitstippelen, stond er in ieder geval één land vast: we zouden de wintermaanden gaan doorbrengen in Griekenland. Ik droom er namelijk al jaren van om mezelf eens onder te dompelen in de Griekse mythologische plekken. En de winter, zonder alle toeristen, is daar het perfecte moment voor.
De vierde maand van deze reis stond in het teken van het ontdekken van de Peloponnesos. Vanuit onze uitvalsbasis in Kalamata verkenden we de ruige kustlijnen en eeuwenoude geschiedenis van dit schiereiland. Inmiddels hebben we de oversteek gemaakt en schrijf ik deze update vanuit het knusse en rustige Chania op Kreta, waar het eilandleven in de winter een heel eigen, kalm tempo heeft.
De reis is inmiddels zo’n beetje op de helft en ook al kwamen er deze maand de nodige uitdagingen op ons pad; we hebben ook weer heel veel fijne plekjes bezocht en mooie herinneringen gemaakt. In deze vierde update neem ik jullie mee langs de hoogtepunten van de Peloponnesos en deel ik mijn eerste indrukken van de winter in Kreta.
Antwoorden op de belangrijkste reisvragen
Waar hebben jullie het lekkerste gegeten?
Deze maand maakten we uitgebreid kennis met de Griekse eetcultuur. We wisten heel wat bruisende, authentieke lokale tavernes te vinden, waar het zelfs in januari stampvol zat. Zeker in de weekenden zie je hele families aanschuiven voor een uitgebreide maaltijd. En dan wordt het er ook goed van genomen: karaffen met wijn, grote schalen met vlees, een toetje van het huis, en natuurlijk een afsluitende ouzo of raki.
Onderstaande tavernes blinken uit in de kwaliteit van het eten, sfeer en Griekse gastvrijheid:
- Mouria Fish Taverna, Kalamata (Peloponnesos)
- Costas Vassiliadis Taverna, Kalamata (Peloponnesos)
- Το Δίχαλο Χανιά (To Dichalo), Chania (Kreta)
Welke lokale specialiteiten hebben jullie geprobeerd?
- Portokalo (sinaasappel): Wist je dat sinaasappels in de winter worden geoogst? En dat ze enorm zoet en sappig zijn als ze hier net van de boom komen? De Griekse sinaasappel vind ik persoonlijk echt een hoogtepunt van overwinteren in Griekenland. Er gaat geen dag voorbij of we snoepen er eentje op, of we drinken een glaasje versgeperst sinaasappelsap.
- Freddo cappuccino: IJskoffie in de winter? Ja, zelfs dan zijn de freddo espresso’s en freddo cappuccino’s in Griekenland niet aan te slepen. Dat wilden we natuurlijk proberen. En ja hoor, op een zonnig terras gaat zo’n behoorlijk sterke freddo cappuccino er goed in!
- Bougatsa: Deze hartige taart van filodeeg gevuld met kaas komt eigenlijk uit het noorden van Griekenland, maar is ook op Kreta ongekend populair. Op Kreta probeerden we de klassieke bougatsa van Bougatsa Chania. De Kretenzers eten de bougatsa met suiker en kaneel, en dat is een uitstekende combinatie met de friszure kaas.
- Mizithra: De Kretenzische salade wordt geserveerd met een grote dot kaas erop. De smaak is heerlijk zacht en fris. Het lijkt een beetje op ricotta, maar minder droog. Het blijkt mizithra te zijn: de lokale kaas, gemaakt van een mix van schapen- en geitenmelk.
- Dakos: Gelukkig zit de mizithra ook op een ander typisch Kretenzisch gerecht: de dakos. Met zijn knapperige brood en frisse tomaat heeft het wel iets weg van de Italiaanse bruschetta, maar de mizithra maakt het helemaal af. Een zoetje, een zuurtje en tegelijkertijd lekker hartig. De dakos past bij alle jaargetijden en gaan we zeker vaker bestellen.
Waar hebben jullie de lekkerste vis gegeten?
Griekenland staat bekend om zijn vleesgerechten, maar natuurlijk kun je in een land waar de zee nooit ver weg is ook uitstekend vis eten. We hebben inmiddels meerdere visrestaurants bezocht, maar bij eentje bleven we terugkeren: Mouria Fish Taverna in Kalamata. Een klein restaurant waar bij mooi weer de tafels en stoelen gewoon op straat staan. Het is een meze-restaurant, waar je allerlei kleine gerechtjes bestelt die samen één maaltijd vormen. We begonnen met de zoete/pittige kaas, gegrilde octopus, gerookte makreel en aardappels. En dat was echt fantastisch. Vooral de octopus; zo mals en zo sappig hadden we deze nog nooit gegeten. Natuurlijk bestelden we nog een tweede ronde met minstens zo lekkere visgerechten. Een aanrader!
Hoogtepunten en dieptepunten in Kalamata
Het jaar begon met een absolute ‘up’: dwalen door het legendarische Olympia, de geboorteplaats van de Olympische Spelen. Het is een bijzonder idee dat hier vanaf 776 v. Chr. maar liefst 1169 jaar lang elke vier jaar atleten en toeschouwers samenkwamen. Ongeacht oorlog of tegenspoed werd er destijds een wapenstilstand ingelast voor de sport; een gedachte waar we vandaag de dag nog wat van kunnen leren.
Terwijl we door het gigantische stadion liepen, dat ooit plaats bood aan 45.000 toeschouwers, en de prachtige beelden in het Archeologisch museum bewonderden, kwamen de verhalen over onder andere Herakles en de Griekse Goden weer helemaal tot leven.
Maar zoals dat soms gaat in het leven, volgden de uitdagingen elkaar daarna snel op. Een lekke band (gelukkig snel gerepareerd) en een paar dagen onstuimig weer waren nog te overzien, maar het echte dieptepunt was de blessure van Mr. Backpackfever. Wat begon als een zeurende pijn in zijn schouder, ontaardde in Kalamata in een echte kwelling. Zichzelf aankleden of zelfs rustig eten werd bijna onmogelijk door de intense pijn en verminderde mobiliteit. Na een paar dagen besloten we een arts te bezoeken. De diagnose was duidelijk: een frozen shoulder. Een pijnlijke en helaas langdurige aandoening waar je vooral veel geduld voor moet hebben.
Hierdoor hebben we niet alles uit onze tijd in Kalamata kunnen halen wat we wilden. Jammer natuurlijk, maar één ding weten we zeker: Kalamata is een heerlijke plek in het laagseizoen, dus we komen zeker nog eens terug voor een workation. Gelukkig gaat het met de juiste medicatie inmiddels de goede kant op en kunnen we samen onze reis voortzetten. Wat een opluchting! We passen ons tempo en onze plannen aan waar nodig, maar dat is het mooie van flexibel reizen: we bewegen gewoon mee met wat de dag (en de schouder) vraagt.
Zon, rust en ruige landschappen op Kreta
Inmiddels bevinden we ons dus in Chania op Kreta. Het is misschien niet de eerste plek waar je aan denkt bij een winterbestemming, maar het is hier momenteel bijzonder goed toeven. We hebben een heel fijn huisje in een rustige buitenwijk, hebben al een paar heerlijk zonnige dagen achter de rug en ontdekken in een rustig tempo de mooiste hoekjes.
De oude binnenstad van Chania is een plek waar ze ons vaker gaan zien. De pastelkleurige straatjes zijn in deze tijd van het jaar verlaten en stil; heerlijk om rond te dwalen en je ogen goed de kost te geven. De Venetiaanse haven steekt mooi af bij de besneeuwde toppen van het Lefka Ori gebergte. Iedere wijk heeft weer zijn eigen charme en ook bij 16 graden zijn de terrassen goed gevuld met locals.
Ook het bezoek aan de oude stad Aptera was prachtig. Na de opgravingen van Apollonia, Messene en Olympia waren er in Aptera weer heel andere dingen te zien. De cisternes waar het water werd opgeslagen voor de stad zijn heel goed bewaard gebleven, evenals het oude theater. De ligging op een heuvel tussen de bergen en de zee zorgt voor prachtige achtergronden en uitzichten. Een leuke plek om meer te leren over deze belangrijke historische stadstaat op Kreta.
Wat ons heel erg aanspreekt op Kreta is de eetcultuur. In de meest kleine dorpjes kom je fantastische lokale tavernes tegen. Het eten is vers, puur en veelal volgens oma’s recept. De liefde en passie spat er vanaf, evenals de grote hoeveelheden olijfolie. Alle gerechten worden afgemaakt met ‘a little bit of olive oil’. We hebben inmiddels een lange lijst met plekken om te gaan eten de komende weken; een uitstekende manier om het eiland te verkennen.
Over de links in dit artikel
Transparantie en authenticiteit zijn heel belangrijk voor mij en voor Backpackfever. Daarom wil ik je graag laten weten dat ik in dit artikel gebruik maak van affiliate links. Als je via zo’n link iets aanschaft, ontvang ik een kleine commissie. Jij betaalt hier niets extra voor. Deze links hebben geen invloed op mijn eerlijke mening en de tips die ik met je deel. Mijn doel is en blijft om jou te inspireren en te voorzien van de beste en meest oprechte reisadviezen, en ik raad dan ook alleen producten of diensten aan die ik zelf ook gebruik en waar ik volledig achter sta.