Nadat we Albanië in december hadden verlaten, wisten we al dat we in het voorjaar terug wilden naar dit prachtige land. Het betekende wat gepuzzel met de route, maar daar vonden we een mooie oplossing voor. Niet alleen wisten we een tweede bezoek aan Albanië in te passen, maar ook Noord-Macedonië kreeg zo een logische plek in onze route.
En wat hebben we veel plezier gehad in beide landen. Met uitzondering van onze dag in Skopje stond deze maand volledig in het teken van natuur. We maakten spectaculaire wandelingen, gingen meerdere keren de bergen in en overnachten met uitzicht op de meren van Ohrid en Shkoder. We verbleven bij gastvrije families in landelijke homestays en maakten kennis met het lokale leven en de daarbij behorende gebruiken.
In deze update neem ik jullie mee naar het exotische Noord-Macedonië en het gemoedelijke noorden van Albanië. De maand begon in het statige Sibiu, waar we onze reis door Transsylvanië afsloten.
Antwoorden op de belangrijkste reisvragen
Waar heb je het lekkerste gegeten?
Deze maand aten we op heel diverse plekken. Van een klein kebabzaakje op de exotische bazaar in Skopje tot het uitstekende restaurant op de glamping bij Shkoder. Er waren twee plekken die er qua eten met kop en schouders bovenuit staken.
- Bar Restaurant Miku, Peshkopi, Albanië: een restaurant gerund door een gastvrije familie. We vroegen naar de specialiteiten en binnen een half uur stond onze tafel vol met ontzettend malse steak, groenten, salade, brood en kaas. En lekker dat het was! We rolden zowat het restaurant uit.
- Paja Guest House, Bogë, Albanië: De vriendelijke gastvrouw schotelde ons met heel veel liefde huisgemaakte gerechten voor, zoals byrek, petulla en vers brood. Bijna alle ingrediënten zijn lokaal geproduceerd in de kleine gemeenschap. Heel bijzonder!
Welke lokale specialiteiten heb je geprobeerd en was het lekker?
Omdat ik tijdens een eerdere update over onze slow roadtrip door Zuidoost Europa al ben ingegaan op de Albanese specialiteiten, focus ik me nu vooral op de Noord-Macedonische specialiteiten. En ook al zijn we inmiddels 8 maanden onderweg, we wisten weer nieuwe lekkernijen te ontdekken!
- Ajvar: Een fluweelzachte, romige spread gemaakt van langzaam geroosterde rode puntpaprika’s, die een heerlijk milde, tikkeltje zoete en rokerige smaak heeft. Perfect op een dikke plak versgebakken brood!
- Makalo: Een lokale favoriet voor knoflookliefhebbers. Deze traditionele, romige dip wordt gemaakt op basis van yoghurt, flink op smaak gebracht met véél knoflook en warme olie. Aïolie, maar dan net een tikje dieper van smaak.
- Ohrid-forel: Een legendarische delicatesse direct uit het spiegelgladde meer. Deze unieke, beschermde vissoort heeft super zacht en verfijnd vlees. Vaak wordt hij heel puur bereid: simpelweg gegrild met wat citroen, knoflook en verse kruiden.
- Börek: Knapperig, goudbruin en heerlijk vet. Dit geliefde bladerdeeggerecht van flinterdun filodeeg wordt traditioneel gevuld met gezouten witte kaas (sirene), gehakt of sappige spinazie, en warm gegeten als stevig ontbijt of snelle snack tussendoor.
- Ohrid-cake: Een rijke, machtige cake die vaak gevuld is met een dichte structuur van gemalen walnoten, karamel en een vleugje chocolade of vanillecrème.
- Tavche gravche: Dit nationale gerecht is een bonenschotel van grote witte bonen, die met uien, rode paprika en lokale kruiden traag wordt gegaard in een traditionele aardewerken pot totdat er een heerlijk dik, goudbruin korstje op ontstaat.
Waar smaakte de Aperol Spritz het best?
Aan het meer van Ohrid hadden we al snel de zomervakantie vibes te pakken. Het weer was heerlijk en we konden voor het eerst buiten zonder dikke truien van de zonsondergang genieten. En die is prachtig aan het spiegelgladde meer van Ohrid. En wat maakt een mooie zonsondergang nog beter? Natuurlijk goed gezelschap en een lekker drankje! Bij Momir Beach (Villa Art Collony) serveert de vrolijke gastvrouw perfecte Aperol Spritz. Ze spreekt bovendien vloeiend Nederlands, dus een goed gesprek is zo begonnen.
Sibiu: de laatste stop in Roemenië
Na onze heerlijke maand in Brașov besluiten we nog een andere bestemming in Transsylvanië aan te doen: Sibiu. Net als Brașov één van de steden die door Duitsers is gesticht in de Middeleeuwen. Het centrum is wat compacter en perfect te bezoeken in een dag. Ook hier zijn grote pleinen en kleurrijke panden. Toch vinden we de sfeer anders dan in Brașov. Het is allemaal wat statiger en we zien hier wat meer elementen uit Wenen en Boedapest terug.
Vanuit Sibiu is ook de beroemde Transfagarasan route goed bereikbaar. De pas zelf gaat meestal eind juni open, maar begin mei kunnen we al wel een klein stukje van deze bergweg rijden. En ook dat is al heel mooi. We zien zelfs een jonge beer langs de weg lopen. Maar voor mooie natuur hoef je eigenlijk de stad niet uit. Net buiten het centrum vind je een gigantisch stadspark wat naadloos overgaat in een natuurpark waar je volop kunt wandelen en fietsen. We kwamen hier op zondagmiddag en het was er hartstikke druk met mensen die kwamen genieten van het frisse lentegroen.
Noord-Macedonië: het meest exotische land op deze reis door Zuidoost Europa
Skopje: de stad van Alexander de Grote en Klein Istanbul
Ons avontuur in Noord-Macdonië begint in het bijzondere Skopje, de hoofdstad van het land. De binnenstad is niet heel groot, maar wel heel bijzonder. Al lopend langs de rivier zien we grote gebouwen met neo-classicistische gevels. En beelden. Heel veel standbeelden. Wat blijkt, in het kader van het renovatieproject Skopje 2014 heeft de stad een enorme facelift gehad. Oude panden in communistische en brutalistische stijl zijn voorzien van nieuwe gevels die verwijzen naar het grootse Macedonische rijk uit de tijd van Alexander de Grote. De beste man zelf heeft een enorm standbeeld gekregen op het centrale plein in de stad.
Het leukste deel van de stad vonden wij de bazaar. Naar eigen zeggen is de Turkse bazaar van Skopje de grootste buiten Istanbul. Je kunt hier dwalen door kleine straatjes met allerlei winkeltjes en restaurants. Boven de gebouwen torenen overal minaretten uit. Maar het hoogtepunt is de enorme overdekte markt met groente, fruit, börek, honing, textiel, huishoudelijke artikelen en allerlei andere waar die je zo af en toe nodig hebt. Voor ons was de Turkse bazaar in Skopje het meest exotische deel van onze reis. Absoluut niet Europees, echt oosters. Al vonden we het straatbeeld soms ook heel Aziatisch.
Zomervakantiegevoel aan het meer van Ohrid
Dat we inmiddels acht maanden op reis zijn, betekent niet dat we al acht maanden lang het ultieme vakantiegevoel hebben. Dat komt en dat gaat op zo’n lange reis. Aan het meer van Ohrid borrelde het vakantiegevoel weer echt op. Het was heerlijk weer, de korte broeken konden uit de tas en het was ‘s avonds warm genoeg om aan het meer met een drankje van de zonsondergang te genieten.
Voor het eerst sinds Puglia doken er ook meer toeristen op. Busladingen vol zelfs, die net als wij de hoogtepunten langs het meer afgingen: het fraaie stadje Ohrid, het klooster van Sveti Naum en het oudste dorpje van Europa: Lin (aan de Albanese zijde van het meer). Een interessante plek vonden wij het Bay of Bones museum, waar je een traditioneel paaldorp kunt bewonderen. Erg mooi gemaakt.
Persoonlijk vond ik het bijzonder om bij de A. den Doolaard memorial langs te gaan in het park aan de boulevard van Ohrid. Deze schrijver heeft met zijn boek ‘De bruiloft der zeven zigeuners’ het meer van Ohrid op de kaart gezet in Nederland en ervoor gezorgd dat menig Nederlander sinds de jaren ‘50 naar deze plek is afgereisd. Aangezien Den Doolaard de laatste decennia van zijn leven doorbracht in Hoenderloo, het dorp waar ik geboren ben, vond ik het extra bijzonder om zijn beeltenis hier in Ohrid tegen te komen.
Het warme bad dat Albanië heet
Na een kleine twee weken in Noord-Macedonië was het tijd om weer terug te keren naar het mooie Albanië. Na eind vorig jaar vijf weken in het zuiden van Albanië te hebben doorgebracht, wilden we nu graag de natuur in het noorden van het land ontdekken.
Een andere reden om terug te gaan was de hartelijkheid en gastvrijheid van de Albanezen. En vanaf het moment dat we de grens passeren, krijgen we dat warme gevoel. De douanebeambtes lachen, en bij het eerstebeste restaurant dat we uitzoeken, krijgen we zelfs een gratis overnachting in de tuin aangeboden. Helaas hebben we onze tent niet bij ons. Gelukkig zijn er genoeg leuke plekken om te overnachten. Zo beginnen we bij het wonderschone en gastvrije Baven-Toven Naturae. Helaas alleen voor een nacht, maar het was hier zo fijn, we komen graag nog een keer terug.
En een tent bleken we ook te kunnen huren. En wel aan het meer van Shkoder bij het bijzonder goed georganiseerde Lake Shkodra resort. Ondanks de drukte met campers stond onze bell-tent op een rustig afgezonderd veld en beleefden we veel plezier aan het campingleven.
Na een spectaculaire boottocht over het Komanmeer, gingen we de bergen in. Ook hier overnachten we weer bij een gastvrije familie. Het leven in de bergen is eenvoudig, de inwoners van het dorpje waar we verblijven, zijn met elkaar grotendeels zelfvoorzienend. Iedere dag sjouwen de boertjes met hun vee langs ons huisje op weg naar grazige weiden. Onze gastvrouw voorziet ons van uitgebreide huisgemaakte maaltijden als we terugkomen van onze wandelingen bij Theth. Ook al kunnen we door de nog steeds aanwezige sneeuw de populaire Valbonëpas niet lopen, de uitzichten op de top van de pas zijn voor altijd in ons geheugen gegrift.
Aan alles komt een einde…
Noord-Macedonië en het noorden van Albanië hebben alle verwachtingen waargemaakt. We denken met warme gevoelens terug aan onze ‘vakantie’ aan het meer van Ohrid en de spectaculaire uitzichten in Albanië.
Maar hoe goed het reizen ons ook bevalt, de kalender zegt dat het inmiddels juni is en dus tijd om naar huis te gaan. De allerlaatste maand van onze roadtrip door Zuidoost-Europa is inmiddels officieel aangebroken. We laten de overweldigende gastvrijheid van de Albanezen achter ons en zetten koers richting het noorden. Gelukkig hoeven we de wandelschoenen nog lang niet op te bergen, want er wacht ons nog heel veel spectaculaire natuur in Montenegro en Slovenië. Op naar het slotakkoord van dit waanzinnige avontuur!
Over de links in dit artikel
Transparantie en authenticiteit zijn heel belangrijk voor mij en voor Backpackfever. Daarom wil ik je graag laten weten dat ik in dit artikel gebruik maak van affiliate links. Als je via zo’n link iets aanschaft, ontvang ik een kleine commissie. Jij betaalt hier niets extra voor. Deze links hebben geen invloed op mijn eerlijke mening en de tips die ik met je deel. Mijn doel is en blijft om jou te inspireren en te voorzien van de beste en meest oprechte reisadviezen, en ik raad dan ook alleen producten of diensten aan die ik zelf ook gebruik en waar ik volledig achter sta.