Wat kan er veel veranderen in een maand. Begin februari hielden we ons hart nog vast voor de impact van de frozen shoulder van Mr. Backpackfever, maar inmiddels weten we dat het meevalt. De pijn is verdwenen en we kunnen weer lekker wandelen, de natuur in en volop genieten van het lentezonnetje. Want als die schijnt, is het in Griekenland meteen T-shirt-weer!
In februari hebben we dan ook heel wat stappen gezet. De omgeving van Chania nodigde ons uit om prachtige kloven en oude dorpjes te ontdekken. Natuurlijk moesten we met al die beweging ook aan onze calorieën denken. Het eten op Kreta is niet alleen heerlijk en betaalbaar, maar de gastvrijheid is er ongekend. Bijna overal word je met open armen ontvangen en word je verrast met extra’s van het huis: van vers fruit en lekkere cakejes tot het onvermijdelijke glaasje raki. Misschien hebben we wel iets te uitgebreid kennisgemaakt met de lokale keuken, want we zijn allebei een klein beetje aangekomen. Oeps!
Toch was het op een ander vlak dat ik me pas echt een rijk mens voelde. De laatste week van februari kon ik namelijk eindelijk het epicentrum van de Griekse mythologie met eigen ogen ontdekken: Athene. Als liefhebber van de klassieke oudheid was dit een absoluut hoogtepunt waar ik me vijf dagen lang heb ondergedompeld in de verhalen die deze stad rijk is.
In deze vijfde update neem ik jullie mee naar het gastvrije Kreta en het mythische Athene. Van de rustige wandelpaden en de hartelijke tavernes rondom Chania tot twee plekken die al eeuwenlang tot de verbeelding spreken: het legendarische Knossos en de overweldigende Akropolis.
Antwoorden op de belangrijkste reisvragen
Waar hebben jullie het lekkerste gegeten?
Het voelt een beetje als een wonder, maar we zijn in Griekenland nog nooit teleurgesteld geweest over het eten. Misschien was het de ene keer net iets minder smaakvol dan de andere keer, maar over het algemeen is het eten lekker, vers, heel gevarieerd en betaalbaar. Het Kretenzische dieet staat bekend als gezond en voedzaam. Maar aangezien alle tavernes hier ook standaard een klein cakeje en een glaasje raki aanbieden na het eten, zijn we toch een klein beetje aangekomen.
Onderstaande tavernes en restaurants blinken uit in de kwaliteit van het eten, sfeer en Griekse gastvrijheid:
- Το Δίχαλο Χανιά (To Dichalo), Chania (Kreta)
- Taverna Stimadoris, Kissamos (Kreta)
- Stella’s Kitchen, Rethymnon (Kreta)
- Peskesi, Heraklion (Kreta)
- Loisima, Vasilies / Heraklion (Kreta)
- Bougatsa Bay, Athene
- Η αυλή της Ηδύλης (I Avli tis Idyllis), Athene
Welke lokale specialiteiten hebben jullie geprobeerd?
De gerechten en specialiteiten in Griekenland zijn eindeloos. Telkens ontdekken we weer nieuwe dingen. Of dat nu komt omdat iedere regio en stad zijn eigen lekkernijen en recepten kent, of dat de Grieken veel verschillende seizoensgerechten kennen, dat weet ik niet. Waarschijnlijk allebei. Hier een kleine selectie van de gerechten en een drankje dat we op Kreta veel tegenkwamen.
- Staka (met eieren): een typisch Kretenzisch gerecht. Staka wordt gemaakt door de room van verse schapen- of geitenmelk af te scheppen, licht te zouten en deze te mengen met een beetje bloem, waarna het uren wordt gekookt. Erg lekker als er ook nog eens gepocheerde eieren aan worden toegevoegd!
- Horta: de wilde bladgroenten zie je overal op het menu en zijn overal anders. Meestal worden ze gekookt met een citroentje.
- Spanakopita en de andere hartige taarten: hartige taarten in blader- of filodeeg zijn een typisch Grieks ontbijtje. Je ziet ze vaak met spinazie of kaas, of lekker allebei.
- Lam- en geitenvlees: naast varkensvlees wordt er op Kreta veel lam en geit gegeten. Populaire lokale gerechten zijn onder andere de stifado en kleftiko. Een waar feestmaal.
- Raki: Een maaltijd op Kreta bleek niet compleet zonder een glaasje raki van het huis na de maaltijd. Ieder restaurant heeft zo’n beetje zijn eigen recept. De lekkerste vond ik de variant met aardbeien.
Waar hebben jullie de meeste gastvrijheid ervaren?
Als je door Griekenland reist, kun je er niet omheen: de enorme gastvrijheid. Het is hier meer dan een beleefdheidsvorm; het zit diep in de cultuur verweven. Dit gaat zelfs terug tot de mythologie: oppergod Zeus hechtte enorm aan Xenia, de heilige wet van gastvrijheid voor vreemdelingen. Een traditie die je duizenden jaren later nog elke dag kunt ervaren.
Het toppunt van gastvrijheid ervaarden we bij Stella’s Kitchen in Rethymnon. Er is geen menukaart; je loopt gewoon de keuken in om bij moeder Stella en haar dochter in de pannen te kijken. De liefde en passie spat van de borden af.
Mr. Backpackfever stal hier de harten van de dames door in de keuken een tweede bord eten te halen. “Waar laat je het allemaal?!” riep de dochter verbaasd uit. Als beloning voor zijn dankbare eetlust kregen we niet alleen mandarijnen, maar ook een shotje raki en een zelfgebakken cake op tafel. Een heerlijk huiselijk zaakje waar je je direct geliefd voelt.
Ook onze Airbnb-hosts gaan steevast net dat stapje verder. In Kalamata kregen we van onze host een volle fruitschaal, olijfolie en huisgemaakte Griekse pie. En in Chania werd het nog persoonlijker. Onze gastheer kwam met zijn vrouw en zoontje een enorme schaal dampende pasticcio brengen die ze speciaal voor ons hadden gekookt.
Het zijn dit soort gebaren die onze reis door Griekenland zo bijzonder maken.
De natuur in op Kreta
De natuur op Kreta is prachtig. Niet alleen gingen we regelmatig met de auto op pad om door kloven en mooie bergpassen te rijden, maar rondom Chania zijn ook hele mooie wandelingen te maken. Wij vonden zelf de website en informatieborden van Chania Trails een waardevolle bron van inspiratie. De routes zijn leuk, uitdagend en komen op mooie plekken. Ze zijn ook nog eens goed bewegwijzerd. Een aanrader vind ik de route naar Katoliko Monastery vanaf Stavros. Wat een leuke route is dat. De route begint in een brede kloof, gaat over een flinke heuvel en het laatste stuk loop je door een hele nauwe kloof met hoge steile wanden. Het klooster zelf is niet meer in gebruik, maar je snapt prima waarom de monniken zich hier graag terugtrokken. De route volgt hetzelfde pad weer terug naar Stavros. Wij kwamen op twee andere wandelaars na, alleen geiten en schapen tegen.
Naast deze route zijn er nog heel veel andere leuke opties. Ook de routes bij Theriso en in de Apokoronas vonden wij erg mooi! Er volgt vast binnenkort een apart artikel met route tips.
Knossos: in de voetsporen van koning Minos en de Minotaurus
Al sinds mijn jeugd spreekt deze plek tot mijn verbeelding en dus nu ik eindelijk op Kreta was, kon ik niet vertrekken zonder een bezoek aan Knossos. Dit legendarische paleis van koning Minos vormde het hart van de Minoïsche beschaving en is onlosmakelijk verbonden met de verhalen over de Minotaurus en het labyrint.
De archeologische site is begin 20e eeuw flink onderhanden genomen door de Britse archeoloog Arthur Evans om de plaats wat meer herkenbaar te maken. Hoewel moderne archeologen daar hun vraagtekens bij zetten, hielp het ons enorm om het paleis tot leven te wekken. Terwijl we langs de troonzaal en de koninklijke voorraadkelders dwaalden, lieten we onze fantasie de vrije loop. Bestond koning Minos echt, of was het een titel? En waar komt dat verhaal over het labyrint vandaan?
Het blijkt alles te maken te hebben met de dubbele bijl (de labrys), het symbool van de Minoïsche koningen. Het paleis werd ook wel het “Huis van de dubbele bijl” genoemd, oftewel het ‘labyrint’. En als je van bovenaf of de wirwar van gangen en kamers neerkijkt, dan snap je wel waarom dat later de betekenis van een doolhof heeft gekregen.
Voordat we dit mythische complex verlieten, liepen we nog even eerbiedig over de Royal Road: de oudst geplaveide weg van Europa. Een heel bijzonder moment om letterlijk in de voetsporen van de geschiedenis te staan!
Stedentrip Athene: 5 dagen Griekse mythologie en filosofen
Ik ben een liefhebber van Griekse mythologie en al sinds mijn jeugd staat deze bestemming op de bucketlist: Athene. De binnenstad voelt als één groot openluchtmuseum waar je op elke straathoek over de geschiedenis struikelt. Voor mij was het bezoek aan de Akropolis een langgekoesterde wens die uitkwam.
We hadden enorm geluk met onze gids, een gepassioneerde verhalenverteller die ons met een flinke dosis humor meenam naar de top. Dankzij haar kwam het Parthenon echt tot leven. We leerden dat dit iconische bouwwerk in slechts 15 jaar is gebouwd als een soort triomfantelijke “middelvinger” naar de Perzen, om hen bij elke aanblik te herinneren aan hun nederlaag.
Natuurlijk doken we ook in de verhalen over de godin Athena, die de stad haar naam en de eerste olijfboom gaf. Op de plek waar die boom volgens de mythe stond, groeit nog steeds een olijfboom. De originele versie heeft de tand des tijds helaas niet overleefd; die ging verloren toen de Ottomanen het Parthenon gebruikten als opslagplaats voor buskruit en de Venetianen er een kanonskogel injoegen. Een verhaal dat mij als inwoner van Amersfoort ook bekend voorkwam.
Naast de Akropolis was de Oude Agora een absolute favoriet. We traden in de voetsporen van Socrates met uitzicht op de prachtig bewaarde tempel van Hephaistos. Door onze Acropolis gids omgedoopt tot het “Silicon Valley van de oudheid” vanwege de vele smeden die er werkten. En wat ben ik blij dat we toch nog een afsluitend bezoek brachten aan het Akropolis Museum, ondanks dat we helemaal vol zaten met indrukken en verhalen. Ik zal niet verklappen waarom, maar op de bovenste verdieping wacht een grote verrassing. Ga zelf maar kijken!
Vooraf had ik geen hoge verwachtingen van Athene. Ik had een overvolle en beetje vieze binnenstad verwacht. Maar Athene heeft alle verwachtingen overtroffen. De binnenstad is uiterst voetgangersvriendelijk met brede en schone straten. En eind februari is het er ook nog niet zo druk. Een heerlijke stedentripbestemming dus. Binnenkort deel ik op Backpackfever natuurlijk meer over mijn stedentrip Athene.
En de reis? Die gaat nog even verder door Griekenland. De komende weken volgen we het voorjaarszonnetje richting Bulgarije en Roemenië.